Παρασκευή 29 Μαΐου 2009

Αμύγδαλα


Σε λίγο καιρό θα είναι έτοιμα τα αμυγδαλάκια μου. Το κλωνάρι, που τα φιλοξενεί στο πάρκο, είναι καλά κρυμμένο. Κάθε φορά, που περνάω από εκεί, τα χαιδεύω με το βλέμμα μου, για να ωριμάσουν γρηγορότερα.

Παρασκευή 22 Μαΐου 2009

Και όμως είναι εκεί!

Η ταχύτυτα με την οποία σκαρφάλωνε τον κορμό του δένδρου, ήταν απίστευτη. Από την κίνηση και μόνο αυτό το μικρό πουλί, ο καμποδενδροβάτης, με έκανε να στρέψω την φωτογραφική μηχανή επάνω του. Σαν μια προεξοχή στην φλούδα του δένδρου μέσα σε δευτερόλεπτα έφθασε στην κορυφή και . . . πέταξε για αλλού.

Παρασκευή 15 Μαΐου 2009

Παρασκευή 8 Μαΐου 2009

Ακόμα και εκεί

Ατίθαση η ζωή, όπου και αν γυρίσουμε το βλέμμα, μας αιφνιδιάζει. Μέσα από τα χαλάσματα, πάνω στα κεραμίδια, ένα μπουκέτο παπαρούνες μας κοιτάζουν αγέρωχα και. . . αφ' υψηλού.

Παρασκευή 24 Απριλίου 2009

Στου τσιμέντου την σχισμάδα


Το μαύρο τζιπ μαρσάρισε. Κατέβηκε από το πεζοδρόμιο και εξαφανίστηκε στην γωνία. Στην θέση που πριν λίγο βρισκόταν, στην άκρη του δρόμου, ανάμεσα από το τσιμέντο, ένα τεράστιο ραδίκι κοίταξε τον ήλιο και πήρε μια βαθιά ανάσα.

Πέμπτη 16 Απριλίου 2009

Έκπληξη



Μια ευχάριστη έκπληξη σήμερα το πρωί, καθώς άνοιξα το πατζούρι της κουζίνας. Στην ζαρτινιέρα μπροστά μου, πάνω σε ένα μικρό κυπαρισοειδές, ήρθε και προσγειώθηκε ένας μικρός δενδροφυλλοσκόπος. Αυτό το αεικίνητο μικρό πουλί, με το κίτρινο φρυδάκι πάνω από το μάτι του, που δεν σου επιτρέπει ποτέ να λαθέψεις.

Τετάρτη 8 Απριλίου 2009

Πάνω στον φοίνικα

Όχι! Δεν πρόκειται για φωτομοντάζ. Αυτό το ανθεκτικό "σκυλάκι" φύτρωσε πάνω στον κορμό του φοίνικα. Έκει βρήκε λίγο χώμα και σκάλωσε. Δεν είναι παράσιτο. Είναι φίλος του. Για πάντα μαζί του.