Σταυλοχελίδονα

Κουβαλώντας έντομα, επισκέπτονται τα μικρά τους ατελείωτες φορές την ημέρα. Όλο τους το σώμα, ένα τεράστιο στόμα. Όλος τους ο κόσμος, μια γεμάτη φωλιά.

Η αναρρίχηση

Σε κάποιους αρέσουν τα extreme sport

Σφηκιάρης

Οι απλωμένες φτερούγες του κρύβουν τον ήλιο. Μέχρι που χάθηκε πίσω από την κορυφογραμμή το βλέμμα μένει να τον ακολουθεί καθώς αερογλυστράει με μεγαλοπρέπεια.

Πεταλούδα

Ένας κόσμος γεμάτος χρώματα. Ένας οργανισμός. Τα φτερά προέκταση του άνθους. . .

Κορμοράνοι

Από μακριά. . . έτσι, να μην ενοχληθούν οι δεινοί ψαράδες την ώρα που ξαποσταίνουν (ίσως ένα κλικ επάνω στην εικόνα βοηθήσει τον birdwatcher)

Ζευγαράκι

Εποπτεύουν την επικράτειά τους. Από το χείλος του μπαλκονιού ενός μισογκρεμισμένου κάστρου.

Αγριολούλουδο

Μοναχικό. Σε έκταση αρκετών τετραγωνικών μέτρων, ο ζωγράφος έριξε μόνο μερικές μαζεμένες πινελιές από την παλέτα του.

Μια. . . ευγενική χορηγία

Εργάζεται σκληρά ο Marcovaldo. Το μπωλ της σαλάτας στο αυριανό τραπέζι θα νοστιμίσει ακόμα περισσότερο με αυτήν την κάπαρη, που θα γίνει ένα αυτοσχέδιο, λαχταριστό τουρσάκι.

Αγριολούλουδο

Ανάμεσα στους χαμηλούς θάμνους. Ένας μοναχικός, λεπτός μίσχος και πάνω του. . . το χρώμα του ουρανού.

Ένας ατρόμητος φίλος

Τώρα το καλοκαίρι, όπου υπάρχει λίγο πράσινο στην πόλη, μπορεί να τους δει κανείς πανεύκολα. Κοκκάλωσα και κράτησα την ανάσα μου, όταν τον είδα να πλησιάζει. Το πάρκο ήσυχο και οι σκύλοι (που συνήθως τους τρομάζουν) μαζί με τα αφεντικά τους προτιμούν τις παραλίες. Ψάχνει το έδαφος για τροφή μπήγοντας το μυτερό του ράμφος και ανοιγοκλείνει το εντυπωσιακό του λοφίο. Δεν χορταίνω να τον καμαρώνω.

Ο ήχος είναι κλειστός, γιατί οι τσαλαπετεινοί, δυστυχώς, είναι από φωνή. . . κορμάρα.

Θυμάρι

Περπατώ στην πλαγιά του βουνού. Η ψυχή μου σφίγγεται, καθώς κοιτάζω την τσιμεντένια πόλη. Ξαφνικά, αισθάνομαι τον αέρα να ομορφαίνει. Δίπλα μου, ακριβώς στο χείλος του μονοπατιού, μια τούφα στέλνει θετικές ανάσες.

Λίγο καθυστερημένα αυτή τη φορά

Το έχω δει στα κινούμενα σχέδια. Ποτέ δεν μπορούσα να φανταστώ, ότι συμβαίνει στην πραγματικότητα. Εδώ, ο άπειρος φωτογράφος απέτυχε να τραβήξει την "στιγμή". Οι δυο κύκνοι έχουν πριν λίγο ενώσει τα ράμφη τους και με τους μακριούς λαιμούς τους έχουν σχηματίσει μια τεράστια καρδιά, που μπορεί οποιοσδήποτε να δει, από το παρατηρητήριο.

Ένα διάφανο πέπλο

Η σημερινή εγγραφή αφιερώνεται στους QwfwqN και mermyblue , που με τα σχόλιά τους ζωντανεύουν τον marcovaldo και λειτουργούν, σαν πομπός, για να μπορώ να ακούω την φωνή μου, να γυρίζει πίσω.
Ήσυχα θα περάσει το μικρό κακτάκι το βράδυ του. Η φιλενάδα του φρόντισε να του υφάνει μια αψεγάδιαστη φυσική κουνουπιέρα.