"Έσκυψε να δέσει τα κορδόνια του και κοίταξε καλύτερα: ήταν μανιτάρια, πραγματικά μανιτάρια που ξεμύτιζαν μες την καρδιά της πόλης! Ο Μαρκοβάλντο ένιωσε λες και ο γκρίζος και άχαρος κόσμος που τον περιέβαλλε είχε μονομιάς γεμίσει κρυμμένους θησαυρούς, οπότε θα μπορούσε να περιμένει κάτι περισσότερο πέρα από την ωριαία αποζημίωση της συλλογικής σύμβασης, το επίδομα ακρίβειας, το οικογενειακό επίδομα και την αποζημίωση του ψωμιού." Ίταλο Καλβίνο, "Μαρκοβάλντο οι εποχές στην πόλη"
Περπατάμε βιαστικοί. Το βλέμμα κοιτάζει χαμηλά, εκεί ακριβώς που πρέπει κι όμως περνούν απαρατήρητα. Μέσα στα παρτέρια του δήμου, σε μια στάλα χώμα, μουσκεμένο από την φθινοπωρινές βροχές, έβγαλαν έξω τα κεφαλάκια τους.
Χρειάζεται όμως
προσοχή! Δεν χρειάζεται η μαγεία της ανακάλυψης, να μας οδηγήσει σε περιπέτειες όπως τον Μαρκοβάλντο.
